"Przerobiłam" się na blondynkę. To w ramach potrzeby zmiany. A ponieważ jakoś tak nie wiedziałam, co mogę zmienić w swoim życiu, dotknęła owa zmiana mojego wyglądu. Jeszcze nie wiem, jak się z tym czuję, ale mam nadzieję, że kiedyś się przyzwyczaję...
W ramach niezwykłość dostałam dziś kartkę z podziękowaniami. Za rzecz, której robienie od jakiegoś czasu wydawało mi się zupełnie pozbawione sensu. A jednak okazuje się, że dla kogoś to ma duży sens i to, że ja siedzę i dziobię i przeklinam moją wenę, ktora czasem nie przychodzi - to wszystko ma sens. Dziwne jest to, że czasem potrzebujemy, by ktoś nam coś wyraźnie wykrzyczał, bo sami tego nie zauważamy....A może to i dobrze - może wtedy za dużo pyszałkowatości by w nas było...A porcja od czasu do czasu jest bezpieczniejsza...

No i wróciłam... Chwilowo tak "nieskładnie", bo naprawdę nie wiem, co napisać po tak długim czasie. I chyba też nie wiem, co napisać w tym właśnie momencie mojego życia.

Przez te kilka miesięcy wiele się zmieniło. Ech... Bardzo dziwny był to czas. Z jednej strony taka pora na zachłystywanie się nowością, radością, pięknem, itd., ale z drugiej strony trudno, trudno... Kilka dni przed końcem roku muszę przyznać, że wyjątkowo w tym roku wszystko się napiętrzyło i... co najsmutniejsze... trochę ubyło mi wiary w ludzi przez te ostatnie miesiące:( Zostało takie pytanie: warto czy nie warto? wierzyć czy nie wierzyć? Wiem, że nie można ludzi jednoznacznie osądzić i staram się od tego osądu uciekać (bo to nie o to w życiu chodzi), ale nie jest prosto... Ci, którzy są przyjaciółmi są nimi... A ci, którzy są "trochę" przyjaciółmi? Czy udają?

Powoli czuję nieuchronnie zbliżający się koniec wakacji. Chyba nawet odzwyczaiłam się od odczuwania, że koniec wakacji może przynieść coś nowego. A jednak tym razem czuję. Z wielką intensywnością... Zacznie się zupełnie coś nowego. Dziwne to trochę, ale przez te dwa miesiące "odsapnęłam" z emocji. To, co gwałtownie we mnie przemawiało jeszcze w czerwcu, teraz wydaje się wypalone. A może raczej przywalone przez te wszystkie myśli, którymi muszę się teraz zajmować. W każdym razie niektóre rzeczy zbladły. I nie wiem, czy chcę tego, by na nowo pojawiły się w moim życiu z całą swoją jaskrawością....

Czasami postanowienie poprawy bywa krótkotrwałe. Bardzo krótkotrwałe... U mnie trwało właśnie przez jeden dzień. A potem nagle wszystko siadło, bo okazuje się, że nie mogę silić się na sztuczność i oszukiwanie samej siebie, byle tylko czuć się ok wobec innych ludzi. No i nie wyszło...

Nigdy jakoś tak bardziej nie zastanawiałam się, jak to jest z podejmowaniem decyzji. Tak naprawdę to przecież każdego dnia każdy z nas musi o czymś decydować. Zawsze przychodziło mi to bez większych problemów. A tu nagle, kiedy okazuje się, że trzeba podejmować decyzje, które są takie już bardzo dorosłe i niosą za sobą całą lawinę zdarzeń, okazuje się, że bardzo się tego boję. Bo to "ważne" decydowanie jest niezwykle trudne.... Niesie ze sobą tę obawę, że niewłaściwa decyzja może skrzywdzić i mnie i innych...

Nadal jestem na etapie odkopywania się z rzeczy, które zrobić trzeba. Teraz, natychmiast albo za chwilę, ale trzeba i nic się na to nie poradzi. Nawet lenistwo własne, paskudne nalezy w takiej sytuacji zwalczyć.....Ale, ale... Mimo nawału jakoś tak się rozpływam. Bo... Bo jest maj. A ja maj kocham:) I tylu dobrych ludzi obok. Aż się wierzyć nie chce. Mam chyba ostatni czas intensywnego odkrywania ludzi, którzy są gdzieś w moim otoczeniu. Dobrze tak z nimi... Ech...Więc się rozpływam. Oby tak dalej...

Byłam na zakupach. Sprzątałam. Prałam... W końcu brakło mi miejsca na wieszanie prania, więc musiałam przestać. Napisałam wszystko, co powinnam dla innych napisać. Jeszcze placek będę piekła. TRAGEDIA!!!! I wszystko to, byle się nie uczyć.... Weno przyjdź!!!!!!!!!

Dosiągnął mnie syndrom nagłej aktywności - tzn. robić wszystko, byle się nie uczyć... No, ale wciąż optymistycznie zakładam, że ze wszystkim się wyrobię. Choć ostatnio... Jakoś "wysiadło" moje planowanie:( Bolesnie przekonałam się, że nie można sobie wszystkiego zaplanować. Nie można mieć pewności, że plany - nawet te najpewniejsze - nie zostaną zmodyfikowane przez życie... Wielka niespodziewajka....

Kochaj tak, jakby cię nigdy nikt nie zranił

a tańcz tak, jakby nigdy nikt nie patrzył                                                                                                      

Śmiej się tak, jak tylko dzieci śmieją się

żyj tak, jakby tu było niebo.

Na ziemi jest o niebo lepiej

i każdy cud zwykły jest

codziennie zdarza się

Na ziemi jest o niebo lepiej

dziękować nigdy nie przestanę

że się jest...